زبان کشورها

کشورزبان
افغانستانفارسی/زبان پشتو
آلبانی آلبانیایی
الجزایرزبان عربی
آندوراکاتالانی
آنگولاپرتغالی
آنتیگوا و باربوداانگلیسی
آرژانتین اسپانیایی
ارمنستان ارمنی
استرالیاانگلیسی
اتریشآلمانی
ایران فارسی
جمهوری آذربایجانآذربایجانی
باهاما انگلیسی
بحرینعربی
بنگلادشبنگالی
باربادوسانگلیسی
بلاروسبلاروسی/روسی
بلژیکهلندی/فرانسوی/آلمانی
بلیزانگلیسی
بنینفرانسوی
پادشاهی بوتاندزونگخا
بولیویاسپانیایی/آیمارا/گورانی
بوسنی و هرزگوینبوسنیایی /کرواتی/صربی
بوتسوانا تسوانا/انگلیسی
برزیلپرتغالی
برونئیبرونئی
بلغارستانبلغاری
بورکینافاسو فرانسوی
میانمارمیانمار
میانمارکیروندی/فرانسوی
کامبوج کامبوج
کامرونفرانسوی/ انگلیسی
کاناداانگلیسی / فرانسوی
کیپ وردپرتغالی
جمهوری آفریقای مرکزی فرانسوی / سانگو
چادفرانسوی / عربی
شیلی اسپانیایی
چین چینی
کلمبیا اسپانیایی
کومور کوموری/فرانسوی/عربی
جمهوری دموکراتیک کنگوفرانسوی
جمهوری کنگوفرانسوی
کاستاریکا اسپانیایی
ساحل عاجفرانسوی
کرواسی کرواتی
کوبا اسپانیایی
قبرس یونانی/ترکی
جمهوری چکچکی
دانمارک دانمارکی
جیبوتیفرانسوی/عربی
دومینیکاانگلیسی
جمهوری دومینیکناسپانیایی
تیمور شرقیپرتغالی/ تتوم
اکوادوراسپانیایی
مصرعربی
السالوادوراسپانیایی
گینه استواییاسپانیایی/ فرانسوی/ پرتغالی
اریترهتیگرینیا/عربی
استونی استونیایی
فیجی فیجیایی/ انگلیسی/هندوستانی
فرانسهفرانسوی
گابن فرانسوی
گامبیا انگلیسی
آلمان آلمانی
غناانگلیسی
یونانیونانی
گرناداانگلیسی
گواتمالا اسپانیایی
گینه فرانسوی
گینه بیسائو پرتغالی
گویان انگلیسی
هائیتی فرانسوی
هندوراساسپانیایی
هند هندی/انگلیسی
عراقعربی
جامائیکاانگلیسی
ژاپنژاپنی
اردن عربی
کنیاانگلیسی
کیریباتی انگلیسی
کویتعربی
لبنانعربی/ فرانسوی
لسوتو انگلیسی
لیبریا انگلیسی
لیبیعربی
لیختن‌اشتاینآلمانی
لوکزامبورگفرانسوی/ آلمانی
ماداگاسکارفرانسوی
مالاوی انگلیسی
مالزیانگلیسی
مالیفرانسوی
مالت انگلیسی
جزایر مارشالانگلیسی
موریتانیعربی/فرانسوی
موریس انگلیسی/فرانسوی
مکزیکاسپانیایی
ایالات فدرال میکرونزیانگلیسی
موناکوفرانسوی
مراکشعربی
نیوزیلندانگلیسی

 

زبان کشورها

زبان ملی هر کشور زبانی است که توسط مردم آن کشور و یا سرزمین های اشغال شده توسط آن کشور با آن صحبت می کنند.

زبان رسمی به زبانی گفته می‌شود که به‌طور قانونی در کشور و یا منطقه‌ای از کشور که از توانایی وضع قوانین خاص آن منطقه برخوردار است، انتخاب شده‌است.

معمولاً زبانی به‌عنوان زبان رسمی انتخاب می‌شود که اکثریت جمعیت به آن سخن گویند (زبان ملی). اما به‌دلیل وجود جامعه‌های چندزبانه یا به‌دلیل حفظ وحدت ملیِ یک کشور ممکن است این دو بر هم منطبق نباشند و یا «زبان ملی» یکی از «زبان‌های رسمی» باشد.

همچنین، برخی سازمان‌های جهانی، جهت سامان‌دهی ارتباطات و جلسات، برای امور خود زبان رسمی تعریف می‌کنند. برای نمونه، سازمان ملل متحد، شش زبان (اسپانیایی، انگلیسی بریتانیایی، چینی، روسی، عربی، فرانسوی) به‌عنوان زبان رسمی تعریف کرده‌است.

بان رسمی یک زبان است که توسط یک دولت در یک کشور یا هر ارگان قانون گذار دیگری ماهیت قانونی پیدا کرده است و به عنوان زبان اول یاد می شود.
بر عکس تصور عموم زبان رسمی یک کشور زبانی نیست که الزاما به وسیله مردم استفاده می شود بلکه زبانی است که توسط دولت استفاده می شود.

در لیست زیر به مهم ترین زبان رسمی کشور های جهان اشاره می کنیم که در سطح جهان از اهمیت زیادی برخوردار هستند.

آرژانتین :

اسپانیایی زبان رسمی کشور آرژانتین است.

استرالیا :

جالب است بدانید هیچ زبان ریمی در استرالیا وجود ندارد و زبان انگلیسی به عنوان de facto می باشد.

اتریش:

زبان آلمانی زبان رسمی مهم این کشور می باشد.

بلژیک :

dutch ، فرانسه و آلمانی زبان های رسمی کشور بلژیک هستند.

زبان رسمی برزیل :

پرتقالی مهم ترین زبان رسمی کشور برزیل است.

زبان رسمی کانادا :

انگلیسی مطمئنا به عنوان زبان رسمی کانادا است. البته زبان فرانسه نیز در برخی از بخش های کانادا به عنوان زبان رسمی پذیرفته شده است.

چین:

زبان رسمی چینی توسط دولت این کشور به عنوان زبان چینی استاندارد مطرح شده است.

اما به دلیل پهناور بودن شکل های مختلفی از چینی در سراسر چین استفاده می شود.

دانمارک :

زبان رسمی دانمارک Danish می باشد. البته آلمانی نیز در این کشور بسیار مطرح می باشد.

نروژ:

زبان نروژی زبان رسمی این کشور می باشد.

انگلیس:

در بریتانیای کبیر زبان رسمی وجود ندارد. اما خوب به طور غالب زبان انگلیسی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *